15. feb, 2019

Kærleikin í løtuni

Hyggið at fuglum himmalsins! Teir sáa ikki, teir heysta ikki, teir savna ikki í løður, og himmalski Faðir tykkara føðir teir. Eru tit ikki mangan meiri verdir enn teir! (Matt. 6, 26)

Vit eiga at finna okkara lívs javnvág í tí livandi løtuni. Okkara trúgv, vón og kærleiki, skal stimbra okkara dirvi, álit og kærleika.

Fortíð og framtíð er av óveruligum støddarstigi, sum dregur okkum burtur frá løtuni. Løtan er nakað, sum vit kunnu gera nakað við. Vit eru við leikarar, ikki bert ífylla ella áskoðarar.

Jesus vísir á liljurnar á markini og himmalsins fuglum, sum ikki brúka tíð uppá, at vera stúrin. Tey hugsa ikki um, hvat tey hava gjørt í fortíðini, og hvat kemur at henda í framtíðini. Tey liva heilt í samsvar við Guds vilja, og Gud útvegar teimum alt tað, ið tey hava brúk fyri.

Frágreiðing um tað ekkaleysa og tað nærveru í løtuni, er álit. Um vit sum menniskju hava sama álit á Gud, eins og liljurnar og fuglarnir hava tað, so kunnu vil liva eins ekkaleys.

Um vit vilja uppliva Guds náði og tað megi, ið er í lyftinum, so skulu vit hava 100 % álit á Gud, og lata vera við at stúra. Vit skulu læra, at halda  tilvitandi stúran burtur  frá okkum, og heldur lurta eftir hvat Heilagi Andi teskar til okkum. Ver hóvligur, tí Gud hevur øll viðurskifti undir umsjón.

Gud er altíð størri enn teir størstu trupulleikarnir og avbjóðingarnar!

Trúgvin, vónin og kærleikin gevur okkum eitt  undirstøði, sum vit kunnu byggja eitt innihaldsríkt lív á. Menniskju, sum hava uppliva, at síggja deyðan í eyguni kunnu vitna um, at man aftaná hendingina heilt av sær sjálvum leggur dent á teir mest neyðturviligu lutirnar í tilveruni.

Er nærveran í løtuni, við okkara trúfasta Harra og Frelsara Jesus Kristus, og at hava hann undir lið okkara, er tann skilabesti háttur, at liva uppá, og í felagsskapi við hann, so tekur tað ikki so langa tí fyrrenn, man ikki kann ímynda sær, at liva hann fyri uttan. “Nei, søkið fyrst ríki Guds og rættvísi Hansara! So skal alt hetta verða givið tykkum umframt! Stúrið tí ikki fyri deginum í morgin!” (Matt. 6, 33 – 34)